Niets van de ledenadministrateur
20 september 1999

Het is een kleine ramp. Voor het eerst weet ik niet wat te schrijven. Zit al een paar minuten na te denken, en, zoals u ziet staat er nog helemaal niets op papier. Toch zit het in de puntjes van mijn wijsvingers, maar, het wil er niet uitkomen.

Zou het natuurlijk over Heleen en Vera kunnen hebben, maar het interesseert natuurlijk niemand dat zij bij het damesdubbel de halve finale hebben gehaald en zelfs op matchpoint stonden voor ze werden uitgeschakeld. Nee, dat schrijf ik maar niet op.

Over Dames1 zou ik kunnen vermelden dat zij kansloos waren tegen Ring Pass, maar dat gaat ook niemand wat aan.

Over Rob Beekman zou ik wel iets willen schrijven, maar de telefoon wordt op dit moment in huize Beekman niet opgenomen, dus ook dat lukt niet.

Denken! Ledenadministrateur, denken! Zo praat ik mijzelf moed en kracht in. Er moet ergens iets over te schrijven zijn. Dames 3? Zelfs daar is niets over te schrijven. Niet eens een nieuwe zwangerschap. Carolina is op dit moment praktisch 9 maanden overtijd. Volgens de verhalen zou daar dus snel weer een kleintje geboren moeten worden. Maar ik neem niets zo maar aan. Eerst zien. Dan geloven.

Niet eens opzeggingen. Je houdt het niet voor mogelijk. Gelukkig wel nieuwe leden. Deze week heet ik welkom: Koen Weijmar die bij de F-jes gaat spelen, Ellis Niemantsverdriet en Anouk Been -het zusje van Martijn- die de E-tjes gaan versterken, Dagmar Sinke gaat bij de D-tjes aan de slag en Sanne Boer Begint gelijk echt te hockeyen bij de C-tjes.

Denken, denken, denken. Iemand vertelde mij trouwens ooit dat denken de bevestiging is van het bestaan. Zoiets als: ik leef want ik denk. Valt dat even tegen bij de hockey. Sta je op een zondag lekker langs het veld te kletsen, komt men met opmerkingen als “ik denk wel eens….” of “soms denk ik….”. Die mensen zijn dus eigenlijk meer dood dan levend? Zal het wel weer niet goed zien. Nee, ik voel me een beetje triest worden. Wat is een ledenadministrateur nu waard als hij niet eens een stukje weet te schrijven?

Pa Rieborn is trouwens een verdienstelijk trainer in het voetbal. In Oud Beijerland weten ze dat tenminste op waarde te schatten. De voetbalvereniging aldaar maakt graag gebruik van zijn diensten. Is het hockey niets voor hem? Misschien heeft hij nog wel eens een avondje vrij?

Henk Betist heeft eindelijk zijn leeftijd doorgegeven. ’t Gaat niemand wat aan dat hij de vijftig al gepasseerd is. Werkelijk, ‘k weet echt niets te schrijven. Denk dat ik deze week maar eens geen stukje doe. Volgende week zien we wel weer.

Deze week dus geen nieuws van de ledenadministrateur.
(ik dus)

Dit bericht is geplaatst op 20 september 1999 om 21:51 in de categorie Administrateur.
Je kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed.
Je kunt naar het eind van dit bericht gaan en een reactie schrijven.
Pingen is momenteel niet toegestaan.

Schrijf een reactie