Hoi René en maatjes m/v, zonder v
15 maart 2010

Ik blijf gewoon. Ik ben bekend, beroemd, geliefd en een beetje berucht geworden de afgelopen maanden. Maar! Ik blijf gewoon. NIet zo maar gewoon, nee, ik blijf heel gewoon. Mijn stukjes blijken in een zeer brede kring te worden gelezen.

Op Hyves heb ik er een paar duizend vrienden bij gekregen, maar wel op Wolfgang -de vader van Alex- na nogal wat vreemde namen. Heb het uit laten zoeken, en wat blijkt? Allemaal Talibanen. Zijn die lui vanaf het begin bezig jullie gastenboek mee te lezen! Dachten waarschijnlijk dat mijn stukjes allemaal geheime informatie bevatten, en hebben alles laten vertalen. Zijn ze niet zo goed in denk ik, ging dus zoveel tijd en menskracht in zitten dat ze gewoon geen tijd hebben gehad het jullie lastig te maken. Nog vijf stukjes en er is geen oorlog meer in Afghanistan.
René en maatjes m/v, zonder v, jullie merken misschien wel dat ik een beetje moeilijk zit te typen, kan ik niets aan doen, type dit stukje met maar één vinger, terwijl ik er normaal de hand niet voor omdraai dat met twee te doen. Net zo makkelijk! Komt omdat ik moe ben. Niet gewoon moe maar afgepeigerd moe. Komt natuurlijk weer door mijn kinderen.
Heb ik even geen werk aan jouw moeder Fredy, heeft jongste dochter Nathalie wel werk voor me. Heeft al jaren last van verstoppingen in de huisriolering. Vlak voor de winter inviel heeft ze onderzoek laten doen naar de oorzaak en die bleek zich helaas op eigen grond te bevinden. Mooi, aangezien ik daar verstand van heb was het snel geregeld, pa heeft tijd genoeg dus? Vandaag was de grote dag. Gewapend met oude kleren, schoenen en een schop samen met Pieter aan het graven. Graven? Ze hebben daar zulke vette klei dat je de grond in stukken moet zagen wil je het riool bloot krijgen, maar het is gelukt. Riolering lag met tegenschot. Is nu opgehaald en netjes zo als het hoort gelegd.
Maar, René en maatjes m/v, zonder v, ik begrijp dat jullie graag naar huis komen, maar! Denk er alsjeblieft goed over na of je wel kinderen wilt. Ze zijn lief als kind, worden moeilijk in de pubertijd en zetten je aan het werk als ze volwassen worden.
Groetjes allemaal van een vermoeide oude opa

Dit bericht is geplaatst op 15 maart 2010 om 17:34 in de categorie Opa.
Je kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed.
Je kunt naar het eind van dit bericht gaan en een reactie schrijven.
Pingen is momenteel niet toegestaan.

Schrijf een reactie