Een kostuum?
29 juli 2014

Een kostuum ja, een C&A-tje! Ergens in juli 2007 loop ik achter mijn vrouw aan de zaak in Spijkenisse binnen. Zoals gewoonlijk loopt mijn vrouw daar naar binnen en koopt dan niets. C&A is voor ons normaal de goedkoopste kledingwinkel, kopen er nooit iets.

En terwijl zij niets koopt zie ik daar verdorrie een fantastisch mooi kostuum in de uitverkoop. Stemmig grijs en een stof? Was meteen verkocht. Voor heel erg weinig geld werd ik de eigenaar van een driedelig kostuum geschikt voor alle gelegenheden. Nou ja, alle?

Eigenlijk ben ik geen kostuumman. Het staat me wel maar ik vind het niet lekker zitten. Alles past me meestal direct goed, heb eigenlijk een C&A figuurtje en maatje 48 zit me als gegoten. Heb denk ik een Zeeuwse maat, geen centimeter teveel!

Mijn nieuwe kostuum, het zou me niet gegund zijn. Een aantal weken later overleed mijn moeder. Mijn stemmig grijze kostuum was uitermate geschikt voor de gelegenheid en nu acht begrafenissen/crematies verder is mijn kostuum nu gewoon een grijs doodgraverspak geworden.

Vrijdag 23 mei 2014 droeg ik het weer, tante Jani was overleden. Tante Jani was eigenlijk geen tante, maar als je met haar vijf minuten stond te kletsen werd het gewoon je tante. Sommige mensen hebben dat. Je kent ze niet, hebt nooit van ze gehoord maar binnen vijf minuten is het “familie”. Samen met haar man Ome Thijs werd het zo familie op afstand. 1977 Was het jaar dat we hen leerden kennen. op een eenvoudige camping in de Franse alpen. Camping Belledonne aan de voet van de Alpe d’Huez. Heel wat gezellige avonden hebben we met hen beleefd.

Na de vakantie hielden we wat contact. IJmuiden is niet naast de deur maar we zijn er een dagje op visite geweest.
Twee jaar later gingen we naar dezelfde camping en het moest gebeuren dat we hen daar weer ontmoetten. Ze hadden nu geen vouwwagen meer maar een campertje. Alsof we elkaar een paar dagen geleden nog hadden gezien zou vertrouwd was het gelijk weer. Weer een leuke vakantie gehad en ook die vakantie vloog om. Oom Thijs was een mooie. Hij lulde tegen iedereen en graag in het Frans. Mijn Frans was niveau nul en ik vond het wel knap, maar ik hoorde toch wel dat er iets niet klopte.
In 1980 zouden ze samen een paar dagen komen logeren. Helaas ging dat niet door, het kwam ons slecht uit. We hadden een bouwvergunning gekregen voor de te bouwen garage en veel hulp aangeboden gekregen en dat viel precies in de periode dat zij op visite zouden komen.

Het bezoek werd verschoven en dat bleek heel erg jammer. Niet zolang erna overleed oom Thijs. Veel te jong maar zijn hart had het opgegeven. Het was ons niet gegeven de dienst bij te wonen en daar hebben we best lang van geweten.
Tante Jani was dus geen tante en in leeftijd verschilden we eigenlijk ook niet zo gek veel. Eigenlijk was het een ouder zusje die moederde over alles en iedereen. December 2013 kregen we een berichtje van haar dochter Marga, het ging niet zo goed met tante. Als we haar nog wilden zien moesten we niet te lang wachten. Deden we ook niet.
De dag na de kerstmis gingen we op bezoek. We waren blij haar te zien maar, het was niet wederzijds. Ze herkende ons niet meer.

Ergens in haar geheugen was nog wel een splintertje herkenning maar te weinig om tot echt contact te komen. Ondanks dat was het toch wel gezellig. Haar zoons Dolf en Rob plus dochter Marga waren er ook en met hen konden we toch herinneringen ophalen.
Vooral met Marga hadden we daarna contact en het nieuws was niet goed. Zelfs haar kinderen die zielsveel van haar hielden gunden haar een spoedig afscheid. Ze had haar leven geleefd en het was wel goed zo.

Vrijdag 23 mei 2014 namen we afscheid van haar. Zoals ze verdiend had was het een heel mooi afscheid. Toespraken van haar kinderen en kleinkinderen, muziek die niet hoefde te worden uitgezocht aangezien haar lievelingsmuziek werd gezongen door haar familie.
Zoon Jan bleek over een prachtige hoge bariton te beschikken en zong de liederen waar zijn moeder zo van had gehouden.
Een nichtje zong ook een heel mooi lied, ze bleek te studeren aan het conservatorium. Denk je veel te weten van een familie, weet je eigenlijk helemaal niets.

Muziek was hun lust en leven en de kinderen waren opgegroeid met Gregoriaanse gezangen? Voor de hele familie geldt dat ze een moeder, oma, overgrootmoeder, tante en noem verder maar op verloren, maar het was duidelijk dat ze nog steeds wel elkaar had-den en daar heel erg blij mee waren.
Ome Thijs en tante Jani, mensen die je graag zou willen ontmoeten en daarna nooit meer vergeet, ze zijn weer samen, onbereikbaar voor ons. Mijn kostuum, het is een symbool geworden van afscheid nemen, maar wel steeds van mensen waarvan ik blij ben ze gekend te hebben,

T©n van Dongen

Dit bericht is geplaatst op 29 juli 2014 om 19:57 in de categorie van Ton.
Je kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed.
Je kunt naar het eind van dit bericht gaan en een reactie schrijven.
Pingen is momenteel niet toegestaan.

1 reactie op “Een kostuum?”

  1. marga schreef:

    Ton
    Je hebt weer je best gedaan zeg!!
    Het doet me goed om te zien dat ons pap en mam zo geliefd waren ook bij andere kennissen of vrienden.

    Het doet mij nog zeer dat mam jullie niet meer herkende, maar ja dat is nou eenmaal zo.Het gemis is nog erg sterk hoor….
    lieve groet.
    marga

Schrijf een reactie