Ziek zijn en beter worden 7,
30 augustus 2013

Mijn Fysio heeft de moed opgegeven en vertelde niets meer voor me te kunnen doen. Best vreemd, want ik vond mezelf opknappen. Mijn knuffelbeertje in het Maasstad ziekenhuis had vanmorgen ook een probleem. Ik had natuurlijk nog steeds reuma, maar ze kon er niets verkeerds over zeggen.

Met de beste wil van de wereld kon ze me natuurlijk niet beter verklaren aangezien ik geld in het laatje brengt bij haar en het ziekenhuis, maar er zat natuurlijk meer achter! We hebben gewoon een relatie. In het geheim natuurlijk, maar die band bestaat echt. Alleen, die is zo geheim dat ze het zelf niet eens weet.

Frau Sandraatje Behr en ik zien elkaar wel zitten. Doorverwijzen naar een oogarts had dus ook al geen zin, ergo, helaas geen extra inkomsten voor haar kliniek. De inkomsten voor het ziekenhuis probeert ze nu veilig te stellen door voortaan ook een das onderzoek te plegen.

Nu heb ik eind augustus natuurlijk geen das bij me en vroeg maar wat ze wilde? Blijkt DAS een Disease Activity Score te zijn.
Kun je op scoren? Mooi, die partij had ik op voorhand gewonnen. Deze partij won ik door niet te scoren. Ze konden helemaal niets vinden, en dat was zo teleurstellend dat ik voortaan bij elk bezoek aan mijn frau doktor Sandra Behr, ook wel Beer geheten, artzin van beroep, toch maar langs haar DAS medewerkster moet gaan. Vroeg nog naar het kreatinegetal in mijn bloed dat een half uur ervoor nog mijn persoonlijk eigendom was, maar ook dat was goed. Lever, nieren en aanverwante artikelen werkten allemaal zo goed dat ze er depri van werd.

Afijn, als niemand het dan doet? Ik heb mezelf officieel beter verklaard van niet ziek zijn! Ga nog wel langs in november maar niet als patiënt, oh nee, ik ga op bezoek! Ik ga op visite!
Zondag 1 september ook. Ga zondag op visite. Mijn hele familie trouwens. We gaan allemaal op visite en wel bij elkaar. Zondag hebben we familiedag. Mijn broers, zussen, alle kinderen en kleinkinderen, iedereen is aanwezig. Bijna iedereen dan. Helaas. Maar dat het gezellig wordt is zeker. Komen samen in de Ossenstal in Epe op de Veluwe.
Mijn vrouw en ik maken er een lekker weekendje uit van. Gaan zaterdag al weg. Hotelletje pakken in Eerbeek, uit eten in Zutphen en zondag naar de gezellige puinhoop in Epe. Kijk er echt naar uit. Is elk jaar een hoogtepunt. Vieren die dag dat we jarig zijn geweest, vooral de dagen dat we niet jarig waren want dat zijn er meer, en genieten van elkaar.

Volgens mij wilde ik nog iets schrijven. Kan er even niet opkomen. Heeft met hockey te maken, weet het niet meer. Schiet me nog wel eens te binnen. Oh, denk dat het over de verbouwing ging? Heb het plan van aanpak geschreven. Plannen staan even stil, denk dat ik ook maar het plan van realisatie ga schrijven. Moet toch iets schrijven? Als er niets bij-zonders gebeurt maak je toch gewoon iets bijzonders?
Was nog iets met hockey? Natuurlijk, kleindochter Emma krijgt woensdag haar eerste training bij Ypenburg. Drie dagen later wordt ze zes, en dat is heel bijzonder!
Moet ook nog steeds iets schrijven over Esther Zuijdgeest. Wat weet ik nog niet. Als ik haar niets vraag weet zij ook nergens van. Ook best wel bijzonder.

T@n van Dongen

Dit bericht is geplaatst op 30 augustus 2013 om 23:01 in de categorie van Ton.
Je kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed.
Je kunt naar het eind van dit bericht gaan en een reactie schrijven.
Pingen is momenteel niet toegestaan.

1 reactie op “Ziek zijn en beter worden 7,”

  1. ruta schreef:

    Hallo Ton en Riet – heel veel plezier dit weekend en probeer gezeur uit ziekenhuis even naast je neer te leggen. Mooi weer (redelijk) hebben jullie – dus …….genieten!

Schrijf een reactie